ممنون از حضورتون با اجازتون لینکتون میکنم.

شیوه جالبی دارید که برای کامنت همه پاسخ میذارید.

منم دوست ندارم دوستان دنیای مجازیمو از دست بدم ولی یه موقعهائی با خودم میگم چرا باید خودمو انکار کنم؟

من خودمو مینویسم هر کی خواست باهام رفاقت کنه و هر کی نخواست هم که نمیشه بزور نگهش داشت.

یه موقعهائی هم افسوس از دست دادن بعضی دوستانمو خوردم ولی بازم خودمو قانع کردم که وقتی اونا نمیخواند با هویت و شخصیت و تفکر من کنار بیاند من چرا برای نبودن آنان ناراحت باشم.

در کل درکتون میکنم.و در مورد اینکه بعضی خواسته ها از خداوند اجابت نمیشه.یا موقع اجابتش نرسیده و یا حکمت خداوندی چنینه که اجابت نشه:

یه موقعی در شرایط حساسی بودم.دعای خاصی به درگاه خدا میکردم و برای اجابت دعام هم فعالیت میکردم.(در خاطراتم با عنوان: تو آخرین طبیبی هم نوشتم) خلاصه صبح هنگام بود و بعد از نماز صبح از شدت تشویش تفال به قرآن زدم و این آیه اومد:(اگر درمورد دعاهای شری که برای خود میکنید خدا به مانند خیرات تعجیل میکرد همگی نابود میشدید)خیلی شوکه شدم و ترسیدم و خیلی چیزها رو فهمیدم.ولی دعامم مستجاب شد که باعث پشیمونیم شد.

این نوشته بالا که:(نظر شما در انتظار تعدیل است)برای چیه؟
————————————————————————————-
پاسخ:
سلام …ممنون خيلي لطف دارين
ترس من از تنهاييه …شايد هم درست نباشه!
اميدوارم دليل مستجاب نشدن دعاي من همين باشه!
چون كامنتها بايد تاييد بشه اين جمله براتون اومده ))

از آشنائی با شما خوشحال شدم.

آره منم یه جاهائی خیلی کم خودسانسوری کردم ولی چون زیاد اهمیتی به بدخواهان نمیدم زیاد مرتکب خودسانسوری نشدم.یقینا همه خودسانسوری میکنند.

سخت مشتاق حضور صمیمی شما هستم
————————————————
پاسخ:
منظور من بدخواهان نبود ..دوست ندارم دوستایی که تاحالا پیدا کردم رو به خاطر یه سری افکار پوچ از دست بدم و اینجا هم تنها بشم
حتما

حالا چیا نوشتی مگه ؟ چندتا شو اینجا بنویس منو گیگیلی هم بخونیم :دیییییییییی

سلام صبا جون
مرسی که بهم سر میزنی

قربونت
———————————————–
پاسخ:
نیتونم بنویسم … زشتههه … بدآموزی داره )